Kilise Fasadı

Kilise fasadı, Eskişehir kentinin 25 km güneybatısında, Yenisofça köyünün 2,8 km batısında, Porsuk Çayı’na hâkim kayalık tepe üzerinde yer almaktadır. Aynı kaya üzerinde Frig ve Helenistik dönemlerde kullanılmış kaya oyma mezarlar bulunmaktadır. Bu mezar odalarına kazınmış haçlar nedeniyle yöre halkı tarafından Kilise olarak adlandırılmıştır. 1894-1895 yılları arasında A. Körte tarafından yapılan araştırmalar sırasında keşfedilmiştir. Fasad anıtı yoğun hava koşullarına maruz kalmış ve aşınmıştır. Günümüzde yalnızca çatı ve niş kısımları görülebilmektedir. Ayrıca akroterin ortasında define avcıları tarafından açılmış bir delik bulunmaktadır.

Hasırcı Çiftliği Altarları

Hasırcı Çiftliği, Yenisofça köyünün yaklaşık 2 km güneybatısında kayalık bir alanda yer alır. Tarım arazisi içinde, alçak kaya kütlelerine inşa edilmiş hem Roma hem de Bizans dönemi mezarları bulunur. Birbirine yakın iki kaya kütlesi üzerinde tespit edilmiş iki Frig altarı vardır. Altarlardan biri basamaklara ve kayanın tepesinde bir nişe sahiptir; ayrıca alt kısmında kayaya oyulmuş bir oda mezarı bulunur. İkincisi ise yakındaki bir kaya üzerinde basamakları ve bir idollü olup, 2003 yılından sonra bu altar üzerindeki idol tahrip olmuştur.




Kaynaklar:
Berndt-Ersöz, S. 2006. Phrygian Rock–Cut Shrines. Structure, Function and Cult Practice, Leiden.
Brandenburg, E. 1906. “Neue Untersuchungen im Gebiet der phrygischen Felsenfassaden,” Abhandlungen der historischen Klasse der königlich Bayerischen Akademie der Wissenschaften 23, 633–716.
Haspels, C. H. E. 1971 The Highlands of Phrygia. Sites and Monuments, Princeton.
Tüfekçi-Sivas, T. 1999. Eskişehir-Afyonkarahisar- Kütahya İl Sınırları İçindeki Phryg Kaya Anıtları, Anadolu Üniversitesi Yayınları No:1156, Eskişehir.
Tüfekçi-Sivas, T. ve H. Sivas. 2003. “Eskişehir, Kütahya, Afyonkarahisar İlleri Yüzey Araştırması Arkeolojik Envanter Raporu,” TÜBA-TÜKSEK Kültür envanteri dergisi/Journal of cultural inventory 1, 2–32.

Görseller:
E. Brandenburg, 1906
C. H. E. Haspels, 1971
Ertuğrul Anıl, 2020
Bora Bilgin, 2020